Tuesday, April 28, 2009

ഇരുപത്തിമൂന്ന്

ഒരു കാത്തിരിപ്പ് അവസാനിക്കുന്നതെപ്പോഴാണ്?
കാത്തിരുപ്പിന് അന്ത്യം കുറിച്ച് അവന്‍/അയാള്‍/അവള്‍/അവര്‍ കടന്നുവരുമ്പോളോ?
അല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു..
കാത്തിരിക്കുന്നവന്റെ കൈകള്‍, കാലുകള്‍ കുഴഞ്ഞ് കണ്ണടഞ്ഞുപോവുമ്പോള്‍..
ഒരു സമയത്ത് ഈച്ചരവാര്യരുടെ കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു മനസ്സിനെയേറെ തൊട്ടത്..
അപ്പോള്‍ ഈ സമയത്ത്? ഒന്നും തൊടാതെ കടന്നുപോവുന്നു.
ഇപ്പോള്‍ ഞാനെന്തിനാണ് കാത്തിരിപ്പിനെ കുറിച്ച് പറയുന്നത്?
ടോക്കണ്‍ നമ്പര്‍ 23 എന്നു വിളിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെയീ കാത്തിരിപ്പ് അവസാനിക്കും..
ഞാനിപ്പോള്‍ ഊഴം കാത്തിരിക്കുന്നു..

ഈ മാസത്തെ ടെസ്റ്റ് റിപ്പോര്‍ട്ട് ഫയലില്‍ നിന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ എടുത്തുനോക്കി..
നിന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളെല്ലാം വെച്ച് ഒരു ഗ്രാഫ് വരച്ചാ അത് ഓസിലേറ്റ് ചെയ്യും! ഒന്നുകില്‍ ലോ, അല്ലെങ്കില്‍ ഹൈ.. എന്നാണാവോ നീ ഒന്നു നോര്‍മലാവുന്നെ! അവന്‍ മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി പ്രത്യേകഭാവത്തോടെ ദീര്‍ഘനിശ്വാസം വിട്ടു. പിന്നെയും കാത്തിരിപ്പിന്റെ നിമിഷങ്ങള്‍..

“ആ മിനിട്ട് സൂചി ഒന്ന് കറക്കി വിടാന്‍ തോന്നുന്നു” പെന്‍ഡുലം നിന്നുപോയെങ്കിലും വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്ന ആ വലിയക്ലോക്കില്‍ അവന്‍ മടുപ്പോടെ പറഞ്ഞു..
"എനിക്ക് സമയത്തെ പിടിച്ച് നിര്‍ത്താന്‍ തോന്നിയിരുന്നു. ആ സൂചിയില്‍ പിടിച്ച്" എപ്പോഴെന്നറിയുമോ?”
‘മ്ം എന്നോട് സംസാരിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍’ അവന്‍ ചിരിയോടെ
“അല്ലടാ.. രാവിലെ അലാം അടിക്കുന്നേന് തൊട്ടുമുന്‍പേ..“

അരികത്തിരുന്ന പെണ്‍ക്കുട്ടി തല താഴ്ത്തി ചിരിക്കുന്നു. അവന് ഇറിറ്റേഷന്‍ ആയി. അവന്‍ പുറത്തേയ്ക്ക് പോയി..
അവന്‍ നടന്നുപോകുന്ന വഴി എനിക്കിപ്പോള്‍ കാണാന്‍ പറ്റും.
ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്ന് നാലാമത്തെ ഡോറിലൂടെ പുറത്തേയ്ക്ക്.. പുറം ചാരിനില്‍ക്കാന്‍ ആ മാവുതന്നെയായിരിക്കും..
പോക്കറ്റില്‍ നിന്ന് സിഗരറ്റ് എടുത്ത് തീ കൊളുത്തുന്നു. തല ശകലം പൊക്കിപിടിച്ച് മുകളിലോട്ട് പുകയൂതിവിടുന്നു..
ആ പുകചുരുളുകള്‍ മേഘങ്ങളായെന്നവണ്ണം സന്തോഷത്തോടെ അടുത്ത പുകയെടുക്കുന്നു...

എന്റെയരികിലെ ആ പെണ്‍ക്കുട്ടി ഇടയ്ക്കിടെ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ നോട്ടം അവളിലേയ്ക്കെത്തുമ്പോളേയ്ക്കും അവള്‍ ദിശ മാറ്റുന്നു.. കള്ളി, നിന്നെ പിടിച്ചിട്ടേയുള്ളു കാര്യം.. അവളെ നോക്കിയരനിമിഷം ഇരുന്നു..
ചിന്തകള്‍ പക്ഷെ വഴിമാറിപോയി.. എന്തൊരു നിശബ്ദതയാണിവിടെ..
രണ്ടു സ്ത്രീകളും ഒരു നഴ്സും ആരേയോ പറ്റി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ അതിനും ശബ്ദമുള്ളതായി തോന്നിയില്ല. മുന്‍പിലിരിക്കുന്ന പയ്യന്റെ മുഖത്ത് പാട്ട് കേള്‍ക്കുന്ന ഭാവം.. അവന്‍ തലയിളക്കുന്നുണ്ട്..
അപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന അപ്പൂപ്പന്‍ പുസ്തകം വായിക്കുന്നു.

നേരം കളയാന്‍ വന്നിരിക്കുന്ന ഭാവം എല്ലാവര്‍ക്കും. ആര്‍ക്കും ധൃതിയില്ല. വേവലാതികളുമില്ല.
ഞാന്‍ ഇരിക്കുന്നതിന്റെ മുകള്‍നിലയിലെവിടേയോ മരണത്തോട് ഏറെയടുത്ത് ഒരാള്‍ കിടപ്പുണ്ട്. കോമയിലാണ്. മെഡിക്കല്‍ negligence. മൂന്നുകൊല്ലമെങ്കിലുമായിക്കാണും. എന്തോ അയാളെ പറ്റിയോര്‍ക്കാന്‍ തോന്നി. ഒന്ന് കാണാന്‍ പോകാമെന്ന് അവനോട് ചോദിച്ചിരുന്നു. “വേണ്ട. നീ പേടിക്കും“ ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പേടിക്കുമോ? അറിയില്ല.

അവന്‍ കടന്നു വന്നു. കയ്യില്‍ നിറയെ ചോക്ലേറ്റ്. ഇന്ന് എന്റെ ബര്‍ത്ഡേയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞ് എല്ലാവര്‍ക്കും കൊടുക്കുന്നു. നുണയാ. ഗൌരവം വിട്ട് കണ്ണട ഊരിവെച്ച് പുസ്തകം വായിച്ചിരുന്ന അപ്പൂപ്പന്‍ വേഗം ഒരെണ്ണം എടുത്ത് അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അങ്കിള്‍ ഡയബെറ്റിക് ആണല്ലെ. അവന്‍ ചോദിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം അത് ഒരു ചിരിയോടെ തിരികെകൊടുത്തു. ഒരു ചെറിയ പീസ് പൊട്ടിച്ചെടുത്ത് അവന്‍ പറയുന്നു, ആ.....

“23“ അതാ വെള്ളയുടുപ്പിട്ട മാലാഖയെന്നെ വിളിക്കുന്നു. ഞാന്‍ അകത്തേയ്ക്ക് പോകട്ടെ.

8 comments:

ആല്‍ബര്‍ട്ട് റീഡ് said...

ഒരു ഡയറിക്കുറിപ്പിന്റെ സ്വഭാവം. നല്ല ഭാഷ. പക്ഷേ വായനക്കാരന് അപരിചിതമായ ചുറ്റുപാടുകള്‍. അനുഭവങ്ങള്‍. കുറച്ചു കൂടി സ്ഥല-കാല ബന്ധങ്ങള്‍ എഴുത്തില്‍ കൊണ്ടു വന്നിരുന്നെങ്കില്‍ വായന എളുപ്പമായേനേ. സ്പേസ്-ടൈം റഫറന്‍സസ്.

കഥാപാത്രവും എഴുത്തുകാരിയുമല്ലാതെ മൂന്നാമതൊരാള്‍ക്ക് എഴുത്ത് കുറച്ചുകൂടി സംവേദനക്ഷമമാവാന്‍ അത് സഹായിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നു. അതിനു വേണ്ടി അല്‍പ്പം കൂടി നരേറ്റീവ് ആയാലും കുഴപ്പമില്ല.

Haree | ഹരീ said...

ഇരുപത്തിമൂന്നേ,
എന്തിനാണ് മാലാഖ നിന്നെ വിളിച്ചത്?
--

Rare Rose said...

ചിതറിക്കിടക്കുന്നതെങ്കിലും പെറുക്കി വെച്ചു വായിക്കുമ്പോള്‍ രസമുണ്ടു ഇരുപത്തിമൂന്നിനെ വായിക്കാന്‍..:)

വിന്‍സ് said...

ഈയിടെ താനെഴുതുന്നത് എനിക്കു മനസ്സിലാകാറില്ല. എന്റെ സെന്‍സ് പോയതാണോ തന്റെ സെന്‍സ് കൂടിയതാണോ എന്ന് ഒരു ഡൌബ്ട്ട്. ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ? ലതോ ലവന്‍ പണി ഒപ്പിച്ചോ???

രുദ്ര said...

ആല്‍ബി.റീ,ആര്‍.റോസ് :)
ഹരീ മാലാഖ വിളിച്ച് വേറൊരു മാലാഖയുടെ മുന്‍പില്‍ കൊണ്ടിരുത്തി..
വിന്‍സേ :( എന്തോ ആവോ!
അപ്പളയ്ക്കും അവന്റെ ഗസ്സ്!! അടി! അടി!

...പകല്‍കിനാവന്‍...daYdreamEr... said...

22, 23, .........!!
ഒരു കാത്തിരിപ്പ് അവസാനിക്കുന്നതെപ്പോഴാണ്?

റെമിസ് രഹനാസ് | Remiz Rahnas said...

"എന്റെ നമ്പര്‍ എപ്പോള്‍ വരും" എന്നാ ദിഅലൊഗ് ആണ് ആദ്യം ഓര്മ വന്നത് .പിന്നെയാ മനസ്സിലായത് പണി ആയതു മായ്ക്കാന്‍ ആണെന്ന് :) . എന്തായാലും ഇപ്പൊ സുകവയിട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് കരുതുന്നു. ഇനി എങ്ങിലും സുക്ഷിക്കുക.

രുദ്ര said...

റെമിസെ, ചെറിയ വായില്‍ വലിയ കാര്യങ്ങള്‍ പറയല്ല്